Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

Μια δυστοπία που πέρα από ένα σχόλιο  για τον ολοκληρωτισμό και την υπεράσπιση των ατομικών ελευθεριών, μας καλεί να δούμε τι μας ορίζει, τι μας κάνει ανθρώπους. Η απάντηση της συγγραφέως είναι αναμφίβολα ‘η μνήμη’.

ΓΗ ΠΟΥ ΧΑΝΕΤΑΙ

Μια ιστορία που στο επίκεντρό της δεν είναι το ίδιο το έγκλημα αλλά οι αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας και κυρίως των γυναικών που ζουν σ’ αυτή και  βιώνουν τις αντιφάσεις των αυτόχθονων παραδόσεων, τις κληρονομημένες απόψεις από τη Σοβιετική εποχή και το ξεκίνημα του σύγχρονου κόσμου.

Η ΑΝΩΜΑΛΙΑ

‘Η Ανωμαλία’ είναι ένα βιβλίο που συνδυάζει την εφευρετικότητα, τη φαντασία, τη λογοτεχνική ποιότητα και τη διατύπωση ιδεών και προβληματισμών χωρίς όμως να καταλήγει σε συμπεράσματα ή απαντήσεις, δίνοντας μ’ αυτή την έλλειψη επίλυσης στον αναγνώστη την ελευθερία να συλλογιστεί και να συμπληρώσει τα κενά μόνος του.

ΑΡΚΑΔΙΑ

Η ‘Αρκαδία’ είναι ένα ιδιαίτερα ενθουσιώδες μυθιστόρημα με φιλοσοφικές αντανακλάσεις και ένα ισχυρό προβληματισμό σχετικά με τα πρότυπα και την ουτοπία, για την υποκρισία και τη στενόμυαλη ηθική, για την αποδοχή και τη διαφορετικότητα και πάνω απ’ όλα για την ουσία της αγάπης.  Γιατί ‘η αγάπη υπάρχει’.

Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

Ο συγγραφέας αντιμετωπίζει με κριτική ματιά την κοινωνία των ορεινών χωριών του Ρεθύμνου κατά τη δεκαετία του ’50, μια κοινωνία κλειστή, μητριαρχική με αυστηρούς ηθικούς κανόνες που όμως παραβιάζονται ανενδοίαστα όταν το επιβάλλει το προσωπικό συμφέρον,  μια κοινωνία που δεν ακολουθεί την εποχή της και εύκολα στιγματίζει τον ψυχικά άρρωστο και την οικογένειά του.

Η ΜΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ

Γραμμένο σε μια γλώσσα πλούσια και ποιητική που αφήνει χώρο στο ανείπωτο – ασυνήθιστη γι’ αυτό το είδος της λογοτεχνίας – το βιβλίο ‘Η μέρα χωρίς όνομα’ είναι μια βαθιά μελέτη χαρακτήρων, για την αντιμετώπιση της απώλειας και του θανάτου, για τη μοναξιά και την απόγνωση. 

Η ΚΛΑΡΑ ΚΑΙ Ο ΗΛΙΟΣ

Ο Ισιγκούρο διατηρεί ένα διαχωρισμό μεταξύ του τεχνητού αφηγητή και των ανθρώπινων χαρακτήρων και αποδίδει ένα βιβλίο με μεγάλη συναισθηματική δύναμη και θεμελιώδεις προβληματισμούς.

ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΚΑΙ ΟΙ ΦΩΤΙΕΣ

‘Πού γεννήθηκα δεν ξέρω· δεν υπάρχει σε τούτα τα μέρη ούτε ένα σπίτι ούτε ένα κομμάτι γης ούτε οστά, για να μπορώ να πω: «Ορίστε, να τι ήμουνα προτού γεννηθώ»’.

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΓΟΥΑΙΛΝΤΕΡ ΚΙ ΕΓΩ

‘Όσο δύσκολα κι αν είναι αυτά που σου συμβαίνουν, η ζωή δεν θα πάψει ποτέ να έχει κρυμμένες χαρές να σου προσφέρει. Και πρέπει να τις αδράξεις.’