Το επόμενο βιβλίο της Λέσχης Ανάγνωσης


Η επόμενη συνάντηση της Λέσχης θα γίνει

στις 14 Απριλίου 2021, ημέρα Τετάρτη

και ώρα 19.00

μέσω της εφαρμογής Zoom


Το link της συνάντησης – για λόγους ασφαλείας – θα αποσταλεί μονο στα μέλη της Λέσχης

Εάν δεν είστε μέλος της Λέσχης και θέλετε να λάβετε μέρος στη συγκεκριμένη συνάντηση στείλτε ένα μήνυμα στο mail :  passepartoutreading@gmail.com


Το βιβλίο που θα διαβάσουμε για τη συνάντηση του Απριλίου είναι το βιβλίο «ΔΕΝ ΚΑΤΟΙΚΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΡΟΠΟ« του Jean-Paul Dubois που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΔΩΜΑ σε μετάφραση Μαρίας Γαβαλά.

Περίληψη

Είναι δυο χρόνια τώρα που ο Πωλ Χάνσεν εκτίει την ποινή του στις φυλακές του Μοντρεάλ. Μοιράζεται ένα κελί με τον Πατρίκ Ορτόν, έναν άνδρα που μετράει για ενάμισης, θηρίο έτοιμο να χιμήξει και ν’ ανοίξει στα δύο όποιον δεν συμμερίζεται την αγάπη του για τις Harley Davidson.

Στη φυλακή ο Πωλ έχει χρόνο να αναλογιστεί τη ζωή του. Από τα παιδικά του χρόνια στην Τουλούζη, με την επαναστάτρια μητέρα του και τον πρωτοποριακό της κινηματογράφο, μέχρι τη χερσό­νησο του Σκάγκεν στη Δανία, πατρίδα του πάστορα πατέρα του. Κι από τα ορυχεία του Θέτφορντ Μάινς, μιας πόλης θαμμένης κάτω απ’ τη σκόνη του αμίαντου, μέχρι το κτήριο Excelsior στο Μοντ­ρεάλ, όπου ο Πωλ εργάζεται ως επιστάτης, κηπουρός, άνθρωπος για όλες τις δουλειές, μα κι όπου γίνεται ο παρηγορητής των ψυχών και ο συμπαραστάτης των ανήμπορων.

Όταν δεν συντρέχει τους ένοικους του κτηρίου του, ο Πωλ πετάει στους αιθέρες επιβιβασμένος στο υδροπλάνο της Γουινόνα, της Ινδιάνας γυναίκας του, πάνω απ’ τα αχανή τοπία του Καναδά. Μέχρι που μια μέρα ένας νέος διαχειριστής αναλαμβάνει καθή­κοντα στο κτήριο. Κι όλα παίρνουν την κάτω βόλτα.

Ιστορία μιας ζωής ταγμένης στην αγάπη, την πραότητα και τη φροντίδα, το Δεν κατοικούν όλοι οι άνθρωποι τον κόσμο με τον ίδιο τρόπο διαποτίζεται από ένα πνεύμα ανοχής και κατανόησης για τις αδυναμίες των ανθρώπων, για τους άπειρους τρόπους με τους οποίους αυτοί μπορούν να χαραμίσουν τη ζωή τους αλλά κι από ένα βαθύ αίσθημα δικαιοσύνης έτοιμο να εξεγερθεί ενάντια στην απανθρωπιά.

Διαβάστε για το βιβλίο :

https://librofilo.blogspot.com/2021/01/blog-post_24.html

https://www.kathimerini.gr/culture/books/1090728/akoygontas-to-throisma-tis-psychis-ton-dikaion/

Ένα Σχόλιο Προσθέστε το δικό σας

  1. Ο/Η calimero24 λέει:

    Αρχές της δεκαετίας του ’60. Μια εποχή με θετικές προοπτικές για οικονομική ανάπτυξη. Ο κόσμος θέλει να διασκεδάσει, να ζήσει. Έχεις τους Rolling Stones, τους Beatles, τους Αφροαμερικανούς καλλιτέχνες της Motown. Μουσικές επιρροές που σου ανοίγουν την πόρτα να ανακαλύψεις το Rock n’ Roll και την Rhythm & Blues. Η Αμερική κάποια χρόνια αργότερα θα στείλει τον άνθρωπο στο φεγγάρι. Εν αντιθέσει δεν θα μπορούσες να είσαι έφηβος τη δεκαετία του ’60 και να μην ξέρεις ότι η φυλή, είναι θεμελιώδες καθημερινό θέμα. Κανόνες, διακρίσεις και απαγορεύσεις. Η σύγκρουση δύο ιδεών της Αμερικής. Από τη μία πλευρά, «Όχι, η Αμερική είναι μόνο για κάποιους ανθρώπους» και από την άλλη η ιδέα ότι «Η Αμερική είναι για όλους». Παρά την επίσημη απαγόρευση της δουλείας, κάποιοι (λευκοί) ορίζονταν πιο Αμερικάνοι από άλλους (μαύρους). Άλλωστε όπως αναφέρεται στο κεφάλαιο 9: «Μπορείς να αλλάξεις τον νόμο, αλλά δεν μπορείς να αλλάξεις το πως φέρονται οι άνθρωποι μεταξύ τους». Το «νέγρος» αλλά και άλλες λέξεις με μειωτική χρήση, υποδηλώνουν ότι αυτός υφίσταται διακρίσεις, κοιτάζει προς τα κάτω, είναι ο ταπεινωμένος.

    Ο Ελγουντ ένα έγχρωμο αγόρι του Νότου, έφηβος της εποχής, έξυπνος και εργατικός, με δίψα για μάθηση. Από τους άλλους γονείς χαρακτηρίζεται «παράδειγμα προς μίμηση». Ο ήχος Motown απαγορευμένος για εκείνον από την γιαγιά Χάριετ «…λόγω των έκλυτων στίχων τους». Μία ακόμα αναγκαία προσφυγή στην νομοτέλεια των περιστάσεων και στην υπακοή προς τους αμέτρητους κανόνες και τις διακρίσεις ώστε να παραμείνει ασφαλής: «Η Χάριετ είχε μία μεγάλη λίστα κανόνων για το τι ήταν αποδεκτό και τι όχι…».

    Η ομιλίες και το ζωντανό παράδειγμα του δρ. Κίνγκ συνδέουν τον Ελγουντ «με το κίνημα των δικαιωμάτων». Γίνονται εισπνοή ενός ζοφερού παρελθόντος και εκπνοή ενός φωτεινού μέλλοντος: [«οι ομιλίες του δρ. Κίνγκ….. -περιελάμβαναν όλα όσα είχε υπάρξει ο Νέγρος και όλα όσα θα μπορούσε να είναι -..»]. Αισθάνεται μέλος της οικογένειάς Κίνγκ, ένα από τα παιδιά του, περήφανο που δεν υστερεί σε τίποτα. Ο λόγος του δρ. Κίνγκ διαπερνά την ψυχή του.

    Οι ομιλίες του δρ. Κίνγκ υφαίνουν την υπόσταση του και αποκρυσταλλώνουν μέσα του στιβαρές αξίες για κοινωνική δικαιοσύνη, ηθικότητα, καλοσύνη, τιμιότητα [«..επειδή γι’ αυτόν το να μην κάνει τίποτα σήμαινε ότι υπονόμευε την ίδια του την αξιοπρέπεια»].

    Η αδελφότητα προς τον πλησίον γίνεται πυξίδα της ύπαρξης του [«Είχε διαδηλώσει για τα δικαιώματα όλων, ακόμη και εκείνων που τον έβριζαν. Ο αγώνας μου είναι και δικός σου αγώνας, το φορτίο σου είναι και δικό μου φορτίο»].

    Ο Ελγουντ έγινε ο ίδιος «στιβαρός». Μυήθηκε σε έναν ηθικό «κώδικα», σε ένα κάλεσμα να σταθεί αξιοπρεπής και να θυμάται πάντα «ποιος πραγματικά είναι». Ακόμα και σε ένα κολαστήριο όπως ήταν το Νίκελ. Ήταν «..ένα έγχρωμο αγόρι σε έναν κόσμο λευκών» που ξεπέρασε τα όρια και άνοιξε νέες δυνατότητες. Ήταν το έγχρωμο αγόρι που στάθηκε όρθιο, στιβαρό και «εξαφάνισε» το Νίκελ.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.