ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

‘Το Αρχείο των Χαμένων Παιδιών’ είναι ένα εκπληκτικό κατόρθωμα λογοτεχνικής δεξιοτεχνίας με εναλλασσόμενους αφηγητές, κείμενα, ήχους και εικόνες. Μια σπουδή για την πραγματικότητα και την καταγραφή της, μια ιστορία που διασχίζει το χρόνο και το χώρο για να φωτίσει έναν νέο τρόπο να καταλάβουμε τι συμβαίνει όταν η κοινωνία μας χάνει τα παιδιά της· μια προσεκτική ματιά στην ιστορία των παιδιών-μεταναστών, που έχει ειπωθεί στο παρελθόν και θα ειπωθεί και στο μέλλον.

ΠΩΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ;

Το βιβλίο ‘Πώς να μιλήσεις για τον πατέρα σου’ είναι μια ειλικρινής ενδοσκόπηση, σαν αυτές που καθοδηγούν οι ψυχολόγοι, που στοχεύει στην κατανόηση και την απελευθέρωση από τις ενοχές και τα εγκλωβισμένα συναισθήματα, ώστε να έρθουν και τα ‘καλά’ δάκρυα, η αποδοχή και η κάθαρση.

Δέντρα, πολλά δέντρα

Η Ρούλα Γεωργακοπούλου θέλει, μ’ αυτή την εξομολόγηση, να τακτοποιήσει τους λογαριασμούς της με την ιστορία της. Θέλει να βάλει τα πράγματα στη θέση τους και να ξεκινήσει για το υπόλοιπο του βίου της ξαλαφρωμένη. Και το επιχειρεί χωρίς μελοδραματισμούς, με την ειλικρίνεια και το χιούμορ που χαρακτηρίζει τη γραφή της.

Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

Η Ενράιτ, χαρτογραφεί και απεικονίζει μοναδικά την αναξιοπιστία της μνήμης και τον τρόπο που τα μέλη μιας οικογένειας αντιλαμβάνονται ο ένας τον άλλο, το πώς αυτή η αντίληψη είναι εντελώς διαφορετική κάτω από το βλέμμα του ευρύτερου κόσμου, αλλά  και ότι κανείς δεν μπορεί – ακόμη και μετά το θάνατό του – να απελευθερωθεί από το ρόλο που του έχει δώσει η οικογένεια.

ΜΟΡΦΩΜΕΝΗ

Ο πιο δύσκολος αγώνας που δίνει η Τάρα είναι ο εσωτερικός πόλεμος ανάμεσα στον εαυτό της παιδικής της ηλικίας, που ήταν υπάκουος στον πατέρα και πιστός στην οικογένεια, και στον ενήλικο «μορφωμένο» εαυτό της, που θέλει να μελετήσει ιστορία και φιλοσοφία, και που δεν μπορεί πλέον να πεισθεί από τις θρησκευτικές και πολιτικές πεποιθήσεις του πατέρα της. Είναι αυτός ο εσωτερικός αγώνας που κάνει την ιστορία τόσο οδυνηρή. Γιατί η ‘Μορφωμένη’ δεν είναι μόνο μια ιστορία θάρρους και ανθεκτικότητας αλλά και μια ιστορία αγάπης που ολοκληρώνεται με τη μετα-μόρφωση της ηρωίδας.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ

Η Ιστορία είναι ένα πολυεπίπεδο μυθιστόρημα για την καταστροφική σάρωση του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου από την πλευρά των μικρών ανθρώπων των οποίων η ύπαρξη είχε περιοριστεί σ’ ένα αγώνα για φαγητό και καταφύγιο. Εκείνων των μικρών ανθρώπων που ύμνησε η Μοράντε, αφού συχνά η Ιστορία τους ξεχνάει, και σήμερα είναι πιο σύγχρονοι από ποτέ.

ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

‘Η Λογοτεχνία είναι ο κατεξοχήν παράνομος λόγος.

Ακόμα και παράλογη, ακόμα και άδικη, ακόμα και αναχρονιστική, η αντιλογοτεχνία επιβεβαιώνει την ύπαρξη αυτού που αντιμάχεται∙ δείχνει τη δύναμη και την εξουσία του, όποιες κι αν είναι, και του αποτίνει έναν παράδοξο φόρο τιμής.

Πολύ χειρότερη από το μίσος για τη λογοτεχνία όμως θα ήταν στην πραγματικότητα η αδιαφορία: μη γένοιτο να έλθει η εποχή της.’

ΚΑΘΕ ΣΥΜΠΤΩΣΗ ΕΧΕΙ ΨΥΧΗ

‘Κι όμως εξακολουθώ να αγαπώ τη λογοτεχνία με μια αλόγιστη αγάπη, να δέχομαι τους ασθενείς μου, να τους δίνω, ως ελάχιστη βοήθεια, ένα πρόσκαιρο καταφύγιο στα βάσανά τους, πεπεισμένος πως δεν υπάρχει πιο ανθρώπινη πράξη από το να διαβάζουμε και πως ακόμη και κατά λάθος ένα βιβλίο μπορεί να είναι ιαματικό. Τα λόγια όμως των άλλων δεν μπορούν να σώσουν κανέναν αν δεν γίνουν δικά σου.’