«Αυτό που γράφω είναι κάτι περισσότερο από επινόηση, είναι υποχρέωσή μου να μιλήσω γι’ αυτή την κοπέλα ανάμεσα σε χιλιάδες σαν κι αυτή. Και καθήκον μου, έστω και άτεχνα, να αποκαλύψω τη ζωή της.
Γιατί υπάρχει το δικαίωμα στην κραυγή.
Ε, λοιπόν κραυγάζω.
Καθαρή κραυγή και δίχως να ζητώ ελεημοσύνη.»
ΣΤ’ ΑΜΠΕΛΙΑ
«εννιά παιδικά καλοκαίρια αδιατάρακτης ευτυχίας, μέσα σε έναν ωκεανό αγάπης»
Ο ΜΑΚΑΡΙΤΗΣ ΜΑΤΙΑ ΠΑΣΚΑΛ
Τρεις συγγραφείς του 20ού αιώνα έδωσαν φωνή στις ανησυχίες µας, στα τραύµατά µας, στον φόβο µας. Και ταυτόχρονα µας βοήθησαν να ζήσουµε, µετριάζοντας το άγχος και την απελπισία µας. Αυτοί οι τρεις συγγραφείς είναι ο Πιραντέλο, ο Κάφκα και ο Μπόρχες.
Leonardo Sciascia, συγγραφέας
Ο ΑΧΥΡΩΝΑΣ ΦΛΕΓΕΤΑΙ
«Μπορώ να συνεχίσω τον δρόμο μου και να φύγω», σκέφτηκε. «Μπορώ να τρέξω δίχως σταματημό, να τρέξω και να μη γυρίσω ποτέ να κοιτάξω πίσω, ποτέ να μην τον ξαναδώ.»
ΛΕΥΚΗ ΚΑΡΑΪΒΙΚΗ
«Ποτέ δεν αλλάζουμε στ’ αλήθεια… Στην καλύτερη περίπτωση, εξερευνούμε κάποια παρθένα ακόμα εδάφη του χάρτη μας, στη χειρότερη τα έλη της ιστορίας μας… Η ζωή είναι μια ατελείωτη σειρά μπελάδων, με μερικές γαλήνιες στιγμές που οι άνθρωποι τις ονομάζουν ευτυχία…»
4 3 2 1
«μια παραβολή για το ανθρώπινο πεπρωμένο και τα ατέλειωτα σταυροδρόμια που πρέπει να αντιμετωπίσει κανείς διαβαίνοντας τη ζωή»
ΕΚΕΙ ΚΑΤΩ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ
«Τι έχει μεγαλύτερη σημασία; Η στιγμή που όλα φαίνονται καθαρά, τόσο καθαρά, ώστε να είναι ανώνυμα, ή μήπως οι τόσες φορές που τα γεγονότα είναι θαμπά εξαιτίας της μέθης μιας επιτυχίας παράλογης, μιας νίκης αναίτιας –απέναντι σε ποιον και γιατί;- οι στιγμές που τα πράγματα έχουν όνομα, που είναι τυραννικά επώνυμα;»
Η ΧΑΜΕΝΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΑ
Η λογοτεχνία δεν είναι η ζωή, αλλά ‘η εξύμνηση της ζωής, ένας τρόπος να συλλαμβάνουμε το δράμα με πιο ξεκάθαρο και κατανοητό τρόπο’.
Passe Partout Reading 