Συντάκτης: ΒΑΣΩ ΜΠΕΡΗ

Άλεν Γκίνσμπεργκ, «Ουρλιαχτό»

Μολώχ πού μπήκες στήν ψυχή μου νωρίς !
Μολώχ πού μέσα σου είμαι χωρίς σώμα συνείδηση ! Μολώχ πού μέ τρόμαξες πάνω στή φυσική μου έκσταση !
Μολώχ πού σ’ εγκαταλείπω ! Ξυπνώ στον Μολώχ ! Φώς κατεβαίνει άπο τον ουρανό !

Αδερφή / Queer

Στο βιβλίο «Αδερφή» ο Μπάροουζ δεν αγωνίζεται μόνο με τους δαίμονές του αλλά βρίσκει ουσιαστικά και το βηματισμό του στη συγγραφή μετά τη στεγνή, σχεδόν δημοσιογραφική, αφήγηση του «Junky»  και πριν το εμβληματικό «Γυμνό Γεύμα».

JUNKY

«Γίνεσαι ναρκομανής επειδή δεν έχεις ισχυρά κίνητρα για να στραφείς προς οποιαδήποτε άλλη κατεύθυνση. Η ηρωίνη κερδίζει ελλείψει αντιπάλου.»

ΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΩΝ ΟΣΩΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ

Να έχει κανείς ρίζες είναι ίσως η σημαντικότερη και λιγότερο αναγνωρισμένη ανάγκη της ανθρώπινης ψυχής. Και μία από αυτές που δυσκολευόμαστε περισσότερο να ορίσουμε.
– Σιμόν Βέιλ, Η ανάγκη για ρίζες

Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΜΑΟΥΡΟ

Κάπως έτσι πρέπει να είναι η παγωνιά του θανάτου, ή μήπως αυτό που νιώθει είναι χειρότερο, επειδή τό ανυπόφορο κρύο τον κάνει να τρέμει από την κορφή μέχρι τα νύχια.

ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ

«Δεν πέφτουμε ποτέ δύο φορές στην ίδια άβυσσο. Αλλά πέφτουμε πάντα με τον ίδιο τρόπο, με γελοιότητα και τρόμο.»

Φίλιπ Ροθ

Ποτέ δεν προσπάθησε να γίνει φίλος με τον αναγνώστη του. Η συγγραφή και μόνο ήταν η δική του ανταμοιβή και οι λέξεις ήταν το ανάχωμα στην επιθετικότητα και την πεζότητα της αληθινής ζωής.