»Αν τούτη η ιστορία είναι παραβολή ίσως ο καθένας να αποκομίζει απ’ αυτήν το δικό του νόημα και να βλέπει σ’ αυτήν τη δική του ζωή. Όπως κι αν έχει το πράγμα, στην πόλη λένε ότι …..»
Συντάκτης: ΒΑΣΩ ΜΠΕΡΗ
ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ – ΤΖΩΡΤΖ ΕΛΙΟΤ
Κανένα μεγάλο έργο δεν έχει γίνει από διστακτικούς που ψάχνουν σιγουριά. Τζωρτζ Ελιοτ
ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΗΣ ΑΒΥΣΣΟΥ
Παρακολουθώ και περιμένω. Περιμένω να νικήσει η αξιοπρέπεια. Όταν συμβεί αυτό, τότε θα μπορέσω κι εγώ να προσφέρω τις υπηρεσίες μου στην ανθρωπότητα. Προς το παρόν όμως περιμένω, όπως ο άθεος το θαύμα.
ΕΝΑ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΔΩΜΑΤΙΟ
«για να γράψει μια γυναίκα πρέπει να έχει λεφτά κι ένα δικό της δωμάτιο»
Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΑΣΤΕΡΙΟΥ
«Αυτό που γράφω είναι κάτι περισσότερο από επινόηση, είναι υποχρέωσή μου να μιλήσω γι’ αυτή την κοπέλα ανάμεσα σε χιλιάδες σαν κι αυτή. Και καθήκον μου, έστω και άτεχνα, να αποκαλύψω τη ζωή της.
Γιατί υπάρχει το δικαίωμα στην κραυγή.
Ε, λοιπόν κραυγάζω.
Καθαρή κραυγή και δίχως να ζητώ ελεημοσύνη.»
ΣΤ’ ΑΜΠΕΛΙΑ
«εννιά παιδικά καλοκαίρια αδιατάρακτης ευτυχίας, μέσα σε έναν ωκεανό αγάπης»
Ο ΜΑΚΑΡΙΤΗΣ ΜΑΤΙΑ ΠΑΣΚΑΛ
Τρεις συγγραφείς του 20ού αιώνα έδωσαν φωνή στις ανησυχίες µας, στα τραύµατά µας, στον φόβο µας. Και ταυτόχρονα µας βοήθησαν να ζήσουµε, µετριάζοντας το άγχος και την απελπισία µας. Αυτοί οι τρεις συγγραφείς είναι ο Πιραντέλο, ο Κάφκα και ο Μπόρχες.
Leonardo Sciascia, συγγραφέας
Ο ΑΧΥΡΩΝΑΣ ΦΛΕΓΕΤΑΙ
«Μπορώ να συνεχίσω τον δρόμο μου και να φύγω», σκέφτηκε. «Μπορώ να τρέξω δίχως σταματημό, να τρέξω και να μη γυρίσω ποτέ να κοιτάξω πίσω, ποτέ να μην τον ξαναδώ.»
