Τρεις συγγραφείς του 20ού αιώνα έδωσαν φωνή στις ανησυχίες µας, στα τραύµατά µας, στον φόβο µας. Και ταυτόχρονα µας βοήθησαν να ζήσουµε, µετριάζοντας το άγχος και την απελπισία µας. Αυτοί οι τρεις συγγραφείς είναι ο Πιραντέλο, ο Κάφκα και ο Μπόρχες.
Leonardo Sciascia, συγγραφέας
Συντάκτης: ΒΑΣΩ ΜΠΕΡΗ
Ο ΑΧΥΡΩΝΑΣ ΦΛΕΓΕΤΑΙ
«Μπορώ να συνεχίσω τον δρόμο μου και να φύγω», σκέφτηκε. «Μπορώ να τρέξω δίχως σταματημό, να τρέξω και να μη γυρίσω ποτέ να κοιτάξω πίσω, ποτέ να μην τον ξαναδώ.»
4 3 2 1
«μια παραβολή για το ανθρώπινο πεπρωμένο και τα ατέλειωτα σταυροδρόμια που πρέπει να αντιμετωπίσει κανείς διαβαίνοντας τη ζωή»
Η ΧΑΜΕΝΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΑ
Η λογοτεχνία δεν είναι η ζωή, αλλά ‘η εξύμνηση της ζωής, ένας τρόπος να συλλαμβάνουμε το δράμα με πιο ξεκάθαρο και κατανοητό τρόπο’.
ΤΟ ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ ΡΑΝΤΕΤΣΚΥ
«Η ισχυρότερη εμπειρία μου ήταν ο πόλεμος και η καταστροφή της πατρίδας μου, η μόνη που είχα ποτέ, η διπλή μοναρχία της Αυστρίας-Ουγγαρίας » Γιόζεφ Ροτ
ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ
Μία παραβολή για τον έρωτα – χωρίς να μπορείς να τον ζήσεις σε όλο του το μεγαλείο – και για την ανθρωπιά – χωρίς να είσαι αρκετά ενάρετος.
Άλεν Γκίνσμπεργκ, «Ουρλιαχτό»
Μολώχ πού μπήκες στήν ψυχή μου νωρίς !
Μολώχ πού μέσα σου είμαι χωρίς σώμα συνείδηση ! Μολώχ πού μέ τρόμαξες πάνω στή φυσική μου έκσταση !
Μολώχ πού σ’ εγκαταλείπω ! Ξυπνώ στον Μολώχ ! Φώς κατεβαίνει άπο τον ουρανό !
Αδερφή / Queer
Στο βιβλίο «Αδερφή» ο Μπάροουζ δεν αγωνίζεται μόνο με τους δαίμονές του αλλά βρίσκει ουσιαστικά και το βηματισμό του στη συγγραφή μετά τη στεγνή, σχεδόν δημοσιογραφική, αφήγηση του «Junky» και πριν το εμβληματικό «Γυμνό Γεύμα».