«Άνθρωποι σαν κι εμάς δεν έχουν πατρίδα» λέει κάποια στιγμή ένας από τους ήρωες της ιστορίας και αυτό μοιάζει να επιβεβαιώνεται καθημερινά.
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΝΟΣ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΝΤΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ
Η δολοφονία του Σαντιάγο Νασάρ δεν είναι μια απλή περίπτωση ανθρωποκτονίας. Είναι η ακεραιότητα μιας ολόκληρης κοινωνίας που τίθεται σε δοκιμασία. Μιας πόλης παγιδευμένης στις παραδόσεις και τις κοινωνικές και φυλετικές διακρίσεις.
Ο ΚΑΠΝΟΠΩΛΗΣ
Η άνοδος του ναζισμού γίνεται το κυρίαρχο θέμα της ιστορίας και ο κάθε χαρακτήρας πρέπει να αντιδράσει είτε συναινώντας είτε περιφρονώντας το νέο πρόσωπο της τυραννίας.
ΜΠΑΡΤΛΕΜΠΥ, Ο ΓΡΑΦΙΑΣ
«Αυτό εδώ το μέρος διάλεξε ο Μπάρτλεμπυ για να στήσει το σπιτικό του. Μόνος θεατής μιας ερημιάς που κάποτε την είδε να σφύζει από ζωή – η ενσάρκωση, θα έλεγε κανείς, ενός αθώου Μάριου, που μες στα ερείπια της Καρχηδόνας, σκυθρωπός αναπολεί!»
Η ΘΛΙΨΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ ΜΕ ΦΤΕΡΑ
Ένας μαγικός προβληματισμός για την οικογένεια, τη θλίψη της απώλειας και την παρηγοριά που μπορεί να προσφέρει η λογοτεχνία.
ΤΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ
»Αν τούτη η ιστορία είναι παραβολή ίσως ο καθένας να αποκομίζει απ’ αυτήν το δικό του νόημα και να βλέπει σ’ αυτήν τη δική του ζωή. Όπως κι αν έχει το πράγμα, στην πόλη λένε ότι …..»
ΤΕΣΤ ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ
Ο Zambra δε φοβάται να σχολιάσει την ιστορία και την πραγματικότητα της Χιλής ή να ειρωνευτεί και να σαρκάσει την προσφερόμενη πανεπιστημιακή μόρφωση.
ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΗΣ ΑΒΥΣΣΟΥ
Παρακολουθώ και περιμένω. Περιμένω να νικήσει η αξιοπρέπεια. Όταν συμβεί αυτό, τότε θα μπορέσω κι εγώ να προσφέρω τις υπηρεσίες μου στην ανθρωπότητα. Προς το παρόν όμως περιμένω, όπως ο άθεος το θαύμα.
ΕΝΑ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΔΩΜΑΤΙΟ
«για να γράψει μια γυναίκα πρέπει να έχει λεφτά κι ένα δικό της δωμάτιο»