Η ΑΝΩΜΑΛΙΑ

‘Η Ανωμαλία’ είναι ένα βιβλίο που συνδυάζει την εφευρετικότητα, τη φαντασία, τη λογοτεχνική ποιότητα και τη διατύπωση ιδεών και προβληματισμών χωρίς όμως να καταλήγει σε συμπεράσματα ή απαντήσεις, δίνοντας μ’ αυτή την έλλειψη επίλυσης στον αναγνώστη την ελευθερία να συλλογιστεί και να συμπληρώσει τα κενά μόνος του.

ΑΡΚΑΔΙΑ

Η ‘Αρκαδία’ είναι ένα ιδιαίτερα ενθουσιώδες μυθιστόρημα με φιλοσοφικές αντανακλάσεις και ένα ισχυρό προβληματισμό σχετικά με τα πρότυπα και την ουτοπία, για την υποκρισία και τη στενόμυαλη ηθική, για την αποδοχή και τη διαφορετικότητα και πάνω απ’ όλα για την ουσία της αγάπης.  Γιατί ‘η αγάπη υπάρχει’.

Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

Ο συγγραφέας αντιμετωπίζει με κριτική ματιά την κοινωνία των ορεινών χωριών του Ρεθύμνου κατά τη δεκαετία του ’50, μια κοινωνία κλειστή, μητριαρχική με αυστηρούς ηθικούς κανόνες που όμως παραβιάζονται ανενδοίαστα όταν το επιβάλλει το προσωπικό συμφέρον,  μια κοινωνία που δεν ακολουθεί την εποχή της και εύκολα στιγματίζει τον ψυχικά άρρωστο και την οικογένειά του.

Η ΜΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ

Γραμμένο σε μια γλώσσα πλούσια και ποιητική που αφήνει χώρο στο ανείπωτο – ασυνήθιστη γι’ αυτό το είδος της λογοτεχνίας – το βιβλίο ‘Η μέρα χωρίς όνομα’ είναι μια βαθιά μελέτη χαρακτήρων, για την αντιμετώπιση της απώλειας και του θανάτου, για τη μοναξιά και την απόγνωση. 

Η ΚΛΑΡΑ ΚΑΙ Ο ΗΛΙΟΣ

Ο Ισιγκούρο διατηρεί ένα διαχωρισμό μεταξύ του τεχνητού αφηγητή και των ανθρώπινων χαρακτήρων και αποδίδει ένα βιβλίο με μεγάλη συναισθηματική δύναμη και θεμελιώδεις προβληματισμούς.

ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΚΑΙ ΟΙ ΦΩΤΙΕΣ

‘Πού γεννήθηκα δεν ξέρω· δεν υπάρχει σε τούτα τα μέρη ούτε ένα σπίτι ούτε ένα κομμάτι γης ούτε οστά, για να μπορώ να πω: «Ορίστε, να τι ήμουνα προτού γεννηθώ»’.

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΓΟΥΑΙΛΝΤΕΡ ΚΙ ΕΓΩ

‘Όσο δύσκολα κι αν είναι αυτά που σου συμβαίνουν, η ζωή δεν θα πάψει ποτέ να έχει κρυμμένες χαρές να σου προσφέρει. Και πρέπει να τις αδράξεις.’

ΤΟ ΓΥΑΛΙΝΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ

‘Το Γυάλινο Ξενοδοχείο’ εξετάζει τις μορφές της ανθρώπινης αυταπάτης και τις συνέπειές τους χωρίς διδακτισμό, ήσυχα, σαν κοινωνικό σχόλιο.

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ

Τα κόκκινα αυγά – Εμμανουήλ Ροΐδης (το κείμενο αντλήθηκε από το Ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου) Ζητήσας πολλάκις να μάθω διατί τρώγομεν αυγά την Λαμπρήν, και διατί μόνον τότε τα θέλομεν κόκκινα και σκληρά, όχι μόνον ημείς αλλά και όλοι από τον Πόλον μέχρι του Ισημερινού οι χριστιανοί, ηναγκάσθην επί τέλους να κατατάξω την απορίαν μου…