Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

Η Ενράιτ, χαρτογραφεί και απεικονίζει μοναδικά την αναξιοπιστία της μνήμης και τον τρόπο που τα μέλη μιας οικογένειας αντιλαμβάνονται ο ένας τον άλλο, το πώς αυτή η αντίληψη είναι εντελώς διαφορετική κάτω από το βλέμμα του ευρύτερου κόσμου, αλλά  και ότι κανείς δεν μπορεί – ακόμη και μετά το θάνατό του – να απελευθερωθεί από το ρόλο που του έχει δώσει η οικογένεια.

ΜΟΡΦΩΜΕΝΗ

Ο πιο δύσκολος αγώνας που δίνει η Τάρα είναι ο εσωτερικός πόλεμος ανάμεσα στον εαυτό της παιδικής της ηλικίας, που ήταν υπάκουος στον πατέρα και πιστός στην οικογένεια, και στον ενήλικο “μορφωμένο” εαυτό της, που θέλει να μελετήσει ιστορία και φιλοσοφία, και που δεν μπορεί πλέον να πεισθεί από τις θρησκευτικές και πολιτικές πεποιθήσεις του πατέρα της. Είναι αυτός ο εσωτερικός αγώνας που κάνει την ιστορία τόσο οδυνηρή. Γιατί η ‘Μορφωμένη’ δεν είναι μόνο μια ιστορία θάρρους και ανθεκτικότητας αλλά και μια ιστορία αγάπης που ολοκληρώνεται με τη μετα-μόρφωση της ηρωίδας.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ

Η Ιστορία είναι ένα πολυεπίπεδο μυθιστόρημα για την καταστροφική σάρωση του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου από την πλευρά των μικρών ανθρώπων των οποίων η ύπαρξη είχε περιοριστεί σ’ ένα αγώνα για φαγητό και καταφύγιο. Εκείνων των μικρών ανθρώπων που ύμνησε η Μοράντε, αφού συχνά η Ιστορία τους ξεχνάει, και σήμερα είναι πιο σύγχρονοι από ποτέ.

ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

‘Η Λογοτεχνία είναι ο κατεξοχήν παράνομος λόγος.

Ακόμα και παράλογη, ακόμα και άδικη, ακόμα και αναχρονιστική, η αντιλογοτεχνία επιβεβαιώνει την ύπαρξη αυτού που αντιμάχεται∙ δείχνει τη δύναμη και την εξουσία του, όποιες κι αν είναι, και του αποτίνει έναν παράδοξο φόρο τιμής.

Πολύ χειρότερη από το μίσος για τη λογοτεχνία όμως θα ήταν στην πραγματικότητα η αδιαφορία: μη γένοιτο να έλθει η εποχή της.’

ΚΑΘΕ ΣΥΜΠΤΩΣΗ ΕΧΕΙ ΨΥΧΗ

‘Κι όμως εξακολουθώ να αγαπώ τη λογοτεχνία με μια αλόγιστη αγάπη, να δέχομαι τους ασθενείς μου, να τους δίνω, ως ελάχιστη βοήθεια, ένα πρόσκαιρο καταφύγιο στα βάσανά τους, πεπεισμένος πως δεν υπάρχει πιο ανθρώπινη πράξη από το να διαβάζουμε και πως ακόμη και κατά λάθος ένα βιβλίο μπορεί να είναι ιαματικό. Τα λόγια όμως των άλλων δεν μπορούν να σώσουν κανέναν αν δεν γίνουν δικά σου.’

ΟΙ ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ

‘Οι Διορθώσεις’ του αμερικανού συγγραφέα Τζόναθαν Φράνζεν είναι ένα πολυεπίπεδο μυθιστόρημα που μέσα από τις ζωές των ηλικιωμένων γονιών και των τριών ενήλικων παιδιών της οικογένειας Λάμπερτ,  επισημαίνει τις αλλαγές που υπέστη η αμερικάνικη κοινωνία και κυρίως η αμερικάνικη οικογένεια στη διάρκεια του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα.

ΠΕΝΤΕ ΩΡΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΡΙΟ

Με μια γλώσσα απλή, προφορική, μερικές φορές αδέξια και απογυμνωμένη από λογοτεχνικά στολίδια ο Ντελίμπες μέσα από αυτό το χείμαρρο παραπόνων της Κάρμεν μας επιτρέπει να ρίξουμε μια ματιά σε μια υποκριτική κοινωνία, βασισμένη στην αναμφισβήτητη εξουσία  και τον καθολικισμό των άκαμπτων κανόνων. 

ΕΝΑΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΟΗΣ

Σ’ αυτή την αλληγορική ιστορία ο συγγραφέας περιγράφει με σχολαστικότητα τις μεταβολές που παρουσιάζει το τοπίο της Βρετάνης με την αλλαγή της εποχής, τονίζοντας ταυτόχρονα την παρακμή της αστικής τάξης στην Ευρώπη.

ΠΑΤΡΙΔΑ

Έγραψα εναντίον του εγκλήματος που διαπράττεται με πολιτικό πρόσχημα, στο όνομα μιας πατρίδας όπου μια χούφτα ενόπλων, με την επαίσχυντη υποστήριξη ενός τμήματος της κοινωνίας, αποφασίζει ποιος ανήκει στην εν λόγω πατρίδα και ποιος πρέπει να την εγκαταλείψει ή να εξαφανιστεί. Έγραψα χωρίς μίσος εναντίον της γλώσσας του μίσους και εναντίον της λησμονιάς και της λήθης που μηχανεύονται όσοι προσπαθούν να επινοήσουν μια ιστορία στην υπηρεσία του σχεδίου τους και των ολοκληρωτικών πιστεύω τους.

ΚΑΡΑΒΟΦΑΝΑΡΟ ΣΤΟ ΜΑΥΡΟ ΝΕΡΟ

Ο Τομπίν σ’ αυτό το μυθιστόρημα – που ήταν υποψήφιο για το βραβείο Booker το 1999- διερευνά τις διαφορές μεταξύ των τριών γυναικών, τις παρεξηγήσεις, τις ανεκπλήρωτες γονικές προσδοκίες και τα κρυμμένα τους συναισθήματα.

ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΟΛΑ ΤΑ ΑΙΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΥΡΑ

Το βιβλίο «Τη νύχτα όλα τα αίματα είναι μαύρα» είναι ένα πυκνό κείμενο με σκηνές σπάνιας βίας και μια ποιητική, ασυνήθιστη γραφή που προβάλει μια άγνωστη πτυχή της αποικιοκρατίας, ώστε να μην ξεχαστεί ποτέ! Ένας φόρος τιμής στις χιλιάδες Αφρικανών στρατιωτών που χάθηκαν σ’ έναν πόλεμο που δεν τους αφορούσε.