ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ

‘Το μόνο που έχουμε είναι η ιστορία μας, όμως ακόμα κι αυτή δεν μας ανήκει.’ ΧΟΣΕ ΟΡΤΕΓΑ Ι ΓΚΑΣΕΤ

ΤΟ ΟΛΛΑΝΔΕΖΙΚΟ ΣΠΙΤΙ

‘Είναι μερικές φορές στη ζωή που κάνεις το άλμα και το παρελθόν  στο οποίο στεκόσουν γκρεμίζεται κάτω από τα πόδια σου, ενώ το μέλλον στο οποίο σκοπεύεις να προσγειωθείς δεν είναι ακόμα στη θέση του, και τότε, για μια στιγμή, μένεις μετέωρος και δεν ξέρεις τίποτα και κανέναν, ούτε καν τον εαυτό σου.’

ΕΑΝ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Το βιβλίο ‘Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος’ του εβραϊκής καταγωγής, Ιταλού, συγγραφέα Πρίμο Λέβι (Primo Levi, Τορίνο 1919-1987) είναι ένα από τα σπουδαιότερα κείμενα του εικοστού αιώνα, μια σημαντική μαρτυρία ενός ανθρώπου που επέζησε των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης και ταυτόχρονα μια ιστορική, φιλοσοφική και κοινωνιολογική μελέτη για τα όρια της ανθρωπιάς.

ΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΔΙΧΩΣ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ

Αρκετοί επιζώντες έχουν γράψει για το Άουσβιτς όμως ο Κέρτες οδηγεί τον αναγνώστη  σ’ αυτή την κόλαση του απόλυτου κακού με καθηλωτικές λεπτομέρειες βάζοντας στη θέση του αφηγητή ένα παιδί.

ΣΚΟΤΩΣΟΥ, ΑΓΑΠΗ

Ένα βιβλίο που αποκαλύπτει την πραγματική ποιητική δύναμη και τις μοναδικές συγγραφικές δυνατότητες της δημιουργού του.

Η ΠΑΝΟΥΚΛΑ

Η προφητική αφήγηση του Καμύ είναι μια ευθεία αναφορά στη ναζιστική κατοχή της Γαλλίας που ξεκίνησε την άνοιξη του 1940 ενώ και το Ολοκαύτωμα ρίχνει τη σκιά του σε αρκετές σκηνές της ιστορίας. Ο Καμύ δημιουργεί έναν κόσμο ερμητικά κλειστό, σαν συνέπεια οποιασδήποτε απειλής αφορά σε μεγάλο αριθμό ανθρώπων· μια επιδημία, ένας πόλεμος αλλά και μια  ιδεολογία που μοιάζει με μικρόβιο μπορούν ανά πάσα στιγμή να μολύνουν μια κοινωνία και να την οδηγήσουν στην απομόνωση, τον πόνο και τον θάνατο.

ΠΡΟΣΩΠΑ ΣΕ ΑΠΟΓΝΩΣΗ

Το βιβλίο ‘Πρόσωπα σε απόγνωση’ είναι μια μελέτη χαρακτήρων, ένα κόσμημα ανάλυσης για τις ανθρώπινες σχέσεις στο οποίο η Φοξ επικεντρώνεται στον αιώνιο, καθημερινό αγώνα να βρούμε τη θέση μας στον κόσμο, κάτι που σε πολλές περιπτώσεις οδηγεί σε αδιέξοδο, σε απόγνωση.

ΕΠΤΑ ΑΔΕΙΑ ΣΠΙΤΙΑ

Με παραπλανητική απλότητα, που κάπου χρωματίζει με μια πινελιά γλυκόπικρου χιούμορ, η Σβέμπλιν αφηγείται καταστάσεις άσχημες, δύσκολες ή απλά λυπητερές, διατηρώντας την ένταση του κάθε διηγήματός της με σαφήνεια και καθαρότητα ενώ δίνει ταυτόχρονα χώρο στον αναγνώστη της να δώσει τις δικές του ερμηνείες και να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα για τις προθέσεις ή την έκβαση της κάθε ιστορίας.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ

Η εξιστόρηση της αλήθειας συνίσταται στο να παραμένεις πιστός στην ύλη της ζωής, να προσπαθείς να συλλάβεις, αν και ποτέ δεν το καταφέρνεις απόλυτα, αυτή καθαυτή την αίσθηση ότι είσαι ζωντανός. Συνίσταται στο να βρεις μια γλώσσα. Και στο να είσαι πιστός στο γεγονός, στο μόνο συνεπές γεγονός, ότι πολλά πράγματα στη ζωή – ω, πολύ περισσότερα απ’ όσα νομίζουμε – είναι αδύνατον να εξηγηθούν.