ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

‘Το Αρχείο των Χαμένων Παιδιών’ είναι ένα εκπληκτικό κατόρθωμα λογοτεχνικής δεξιοτεχνίας με εναλλασσόμενους αφηγητές, κείμενα, ήχους και εικόνες. Μια σπουδή για την πραγματικότητα και την καταγραφή της, μια ιστορία που διασχίζει το χρόνο και το χώρο για να φωτίσει έναν νέο τρόπο να καταλάβουμε τι συμβαίνει όταν η κοινωνία μας χάνει τα παιδιά της· μια προσεκτική ματιά στην ιστορία των παιδιών-μεταναστών, που έχει ειπωθεί στο παρελθόν και θα ειπωθεί και στο μέλλον.

ΠΩΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ;

Το βιβλίο ‘Πώς να μιλήσεις για τον πατέρα σου’ είναι μια ειλικρινής ενδοσκόπηση, σαν αυτές που καθοδηγούν οι ψυχολόγοι, που στοχεύει στην κατανόηση και την απελευθέρωση από τις ενοχές και τα εγκλωβισμένα συναισθήματα, ώστε να έρθουν και τα ‘καλά’ δάκρυα, η αποδοχή και η κάθαρση.

ΑΙΔΗΜΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

Η αφήγηση του Solstad πλησιάζει αργά τον στόχο της, και όταν τον χτυπάει, απομακρύνεται με τον ίδιο αργό ρυθμό. Με άλλα λόγια, ο  συγγραφέας οργανώνει μια απλή φαινομενικά διήγηση, παρεμβάλλει μια φράση στοχαστική, αινιγματική ή και προκλητική ξαφνιάζοντας τον αναγνώστη και επανέρχεται σε μια καθημερινή περιγραφή.

Δέντρα, πολλά δέντρα

Η Ρούλα Γεωργακοπούλου θέλει, μ’ αυτή την εξομολόγηση, να τακτοποιήσει τους λογαριασμούς της με την ιστορία της. Θέλει να βάλει τα πράγματα στη θέση τους και να ξεκινήσει για το υπόλοιπο του βίου της ξαλαφρωμένη. Και το επιχειρεί χωρίς μελοδραματισμούς, με την ειλικρίνεια και το χιούμορ που χαρακτηρίζει τη γραφή της.

Η ΠΙΝΑΚΙΔΑ

Τα τέσσερα μικρά κεφάλαια αυτού του βιβλίου, ίσως είναι η πιο συνοπτική, ερωτική και συγχρόνως σπαρακτική στην απλότητά της περιγραφή της φασιστικής Σικελίας.

Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

Η Ενράιτ, χαρτογραφεί και απεικονίζει μοναδικά την αναξιοπιστία της μνήμης και τον τρόπο που τα μέλη μιας οικογένειας αντιλαμβάνονται ο ένας τον άλλο, το πώς αυτή η αντίληψη είναι εντελώς διαφορετική κάτω από το βλέμμα του ευρύτερου κόσμου, αλλά  και ότι κανείς δεν μπορεί – ακόμη και μετά το θάνατό του – να απελευθερωθεί από το ρόλο που του έχει δώσει η οικογένεια.

ΜΟΡΦΩΜΕΝΗ

Ο πιο δύσκολος αγώνας που δίνει η Τάρα είναι ο εσωτερικός πόλεμος ανάμεσα στον εαυτό της παιδικής της ηλικίας, που ήταν υπάκουος στον πατέρα και πιστός στην οικογένεια, και στον ενήλικο “μορφωμένο” εαυτό της, που θέλει να μελετήσει ιστορία και φιλοσοφία, και που δεν μπορεί πλέον να πεισθεί από τις θρησκευτικές και πολιτικές πεποιθήσεις του πατέρα της. Είναι αυτός ο εσωτερικός αγώνας που κάνει την ιστορία τόσο οδυνηρή. Γιατί η ‘Μορφωμένη’ δεν είναι μόνο μια ιστορία θάρρους και ανθεκτικότητας αλλά και μια ιστορία αγάπης που ολοκληρώνεται με τη μετα-μόρφωση της ηρωίδας.