Με μια γραφή λυρική, στολισμένη με διαλείποντα σαρκασμό και φιλοσοφική διάθεση, η Σμιθ στοχάζεται πάνω στην εποχή του φθινοπώρου θεωρώντας το μια εποχή αλλαγής που παραπαίει ανάμεσα στην ηλιόλουστη διάθεση του καλοκαιριού και έναν εντελώς καταθλιπτικό χειμώνα και θίγει ουκ ολίγα θέματα όπως η ξενοφοβία, ο εθνικισμός, η διχογνωμία, τα όρια, ο θάνατος, η επίδραση των αναμνήσεων στη ζωή, η φιλία, η τέχνη, η παρατήρηση.