ΨΑΡΑΣ ΤΗΣ ΙΣΛΑΝΔΙΑΣ

‘Ήταν πέντε, με γιγάντια κορμοστασιά, κι έπιναν καθισμένοι με τους αγκώνες στηριγμένους στο τραπέζι, σε μια σκοτεινή καμπίνα που μύριζε σαλαμούρα και θάλασσα. Το μέρος, πολύ χαμηλοτάβανο για τα κορμιά τους, χαμήλωνε ακόμα περισσότερο στην μιαν άκρη όπως στο εσωτερικό μεγάλης άδειας μαούνας και ταλαντευόταν ελαφρά, αφήνοντας μονότονο παράπονο, αργό, υπναλέο, θαρρείς.’ Έτσι  ο Πιερ…