ΟΙ ΚΟΡΕΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ

Οι κόρες της Σελήνης είναι η ιστορία του Ομάν και ιδιαίτερα του αποικισμού και της δουλείας, είναι ένας σχολιασμός για τις σαρωτικές κοινωνικές αλλαγές που έρχονται σε σύγκρουση με την παράδοση αλλά είναι και μια απεικόνιση της αίσθησης μιας κοινωνίας που αγωνίζεται να επαναπροσδιορίσει τις αξίες της.

ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ ΠΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Μέσα από την πορεία του Γιόζο, ο συγγραφέας, σ’ αυτό το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, εξερευνά τη σκέψη και τα συναισθήματα ενός ανθρώπου που παλεύει με την κατάθλιψη, την αποξένωση και τον εθισμό  καθώς αναζητά έναν τρόπο να είναι άνθρωπος.

ΤΟ ΔΙΑΛΥΜΕΝΟ ΣΠΙΤΙ

Κινούμενος επιδέξια μέσα στο χρόνο, σε ένα κείμενο στοχαστικό και ειλικρινές, ο Κρίγκερ συνδέει τη γερμανική ιστορία με τις προσωπικές του εμπειρίες, σκιαγραφώντας έτσι την εικόνα της μικροαστικής ζωής μιας ολόκληρης γενιάς

Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ

Με προφανές αυτοβιογραφικό υπόβαθρο, ο Εφιάλτης είναι μια αφήγηση για την ηθική και σωματική εξαθλίωση των ανθρώπων και της γερμανικής κοινωνίας την εποχή της πτώσης του ναζισμού, την εποχή της μεγάλης κατάρρευσης.

ΠΡΟΣΩΠΑ ΣΕ ΑΠΟΓΝΩΣΗ

Το βιβλίο ‘Πρόσωπα σε απόγνωση’ είναι μια μελέτη χαρακτήρων, ένα κόσμημα ανάλυσης για τις ανθρώπινες σχέσεις στο οποίο η Φοξ επικεντρώνεται στον αιώνιο, καθημερινό αγώνα να βρούμε τη θέση μας στον κόσμο, κάτι που σε πολλές περιπτώσεις οδηγεί σε αδιέξοδο, σε απόγνωση.

ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΜΑΚΕΛΑΡΗ

Ένας από τους κυρίαρχους μύθους στην πορεία της αμερικανικής αυτο-κατανόησης και κουλτούρας είναι ότι με την προώθηση κάποιου προς τα δυτικά και το αντάμωμα με την ερημιά και την άγρια φύση θα διαλυθούν οι στενοί δεσμοί του παλιού κόσμου και ο μετανάστης θα γίνει Αμερικάνος. Ο Τζον Γουίλιαμς επιχειρεί να τοποθετηθεί σταθερά στην αμερικανική παράδοση με ‘Το Πέρασμα του Μακελάρη’ που χαρακτηρίζεται από έντονα στοιχεία αλληγορίας και εθνικού μύθου.

Ο ΦΙΛΟΣ

‘Ως ειδυλλιακή περιγράφει ο Κούντερα τη σχέση των ανθρώπων με τα ζώα. Ειδυλλιακή επειδή τα ζώα δεν εκδιώχθηκαν μαζί μ’ εμάς από τον Παράδεισο. Παραμένουν εκεί, ανενόχλητα από περιπλοκές όπως η διάκριση σώματος και ψυχής, κι εμείς μόνο μέσω της αγάπης και της φιλίας μαζί τους κατορθώνουμε να επανασυνδεθούμε με τον Παράδεισο, αν και μονάχα από μια κλωστή.’

Η ΜΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ

Γραμμένο σε μια γλώσσα πλούσια και ποιητική που αφήνει χώρο στο ανείπωτο – ασυνήθιστη γι’ αυτό το είδος της λογοτεχνίας – το βιβλίο ‘Η μέρα χωρίς όνομα’ είναι μια βαθιά μελέτη χαρακτήρων, για την αντιμετώπιση της απώλειας και του θανάτου, για τη μοναξιά και την απόγνωση. 

Η ΘΕΙΑ ΤΟΥΛΑ

Ο Ουναμούνο θίγει με ιδιαίτερα ενδιαφέροντα τρόπο μια σειρά από θέματα όπως η σεξουαλικότητα, η θρησκευτικότητα, ο αντιφατικός χαρακτήρας της ανθρώπινης φύσης.