ΠΩΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ;

Το βιβλίο ‘Πώς να μιλήσεις για τον πατέρα σου’ είναι μια ειλικρινής ενδοσκόπηση, σαν αυτές που καθοδηγούν οι ψυχολόγοι, που στοχεύει στην κατανόηση και την απελευθέρωση από τις ενοχές και τα εγκλωβισμένα συναισθήματα, ώστε να έρθουν και τα ‘καλά’ δάκρυα, η αποδοχή και η κάθαρση.

Δέντρα, πολλά δέντρα

Η Ρούλα Γεωργακοπούλου θέλει, μ’ αυτή την εξομολόγηση, να τακτοποιήσει τους λογαριασμούς της με την ιστορία της. Θέλει να βάλει τα πράγματα στη θέση τους και να ξεκινήσει για το υπόλοιπο του βίου της ξαλαφρωμένη. Και το επιχειρεί χωρίς μελοδραματισμούς, με την ειλικρίνεια και το χιούμορ που χαρακτηρίζει τη γραφή της.

ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

‘Η Λογοτεχνία είναι ο κατεξοχήν παράνομος λόγος.

Ακόμα και παράλογη, ακόμα και άδικη, ακόμα και αναχρονιστική, η αντιλογοτεχνία επιβεβαιώνει την ύπαρξη αυτού που αντιμάχεται∙ δείχνει τη δύναμη και την εξουσία του, όποιες κι αν είναι, και του αποτίνει έναν παράδοξο φόρο τιμής.

Πολύ χειρότερη από το μίσος για τη λογοτεχνία όμως θα ήταν στην πραγματικότητα η αδιαφορία: μη γένοιτο να έλθει η εποχή της.’

ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΟΛΑ ΤΑ ΑΙΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΥΡΑ

Το βιβλίο «Τη νύχτα όλα τα αίματα είναι μαύρα» είναι ένα πυκνό κείμενο με σκηνές σπάνιας βίας και μια ποιητική, ασυνήθιστη γραφή που προβάλει μια άγνωστη πτυχή της αποικιοκρατίας, ώστε να μην ξεχαστεί ποτέ! Ένας φόρος τιμής στις χιλιάδες Αφρικανών στρατιωτών που χάθηκαν σ’ έναν πόλεμο που δεν τους αφορούσε.

ΑΝΤΑ

Ένα βιβλίο που έχει τη δομή ενός αστυνομικού μυθιστορήματος και περιγράφει την πρόοδο στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης, εγείροντας όμως αμείλικτα ερωτηματικά και προβληματισμούς ηθικής και ασφάλειας.

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ – ΚΑΛΛΙΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ

  …το μεγαλύτερο κακό το κάνει η σκέψη, είναι ικανή να φανταστεί τα χειρότερα, ανοίγει μονοπάτια εκεί που δεν υπάρχει παρά μόνο πυκνή κι αγριωπή βλάστηση, αυτή συλλαμβάνεται εν βρασμώ κι εσύ τιμωρείσαι ισόβια…   ‘ΔΕΝΔΡΙΤΕΣ’ ,  Κάλλια Παπαδάκη European Union Prize for Literature [2017] Βραβείο Νέου Λογοτέχνη – Περιοδικό “Κλεψύδρα” / “Έναστρον” [2016] Εκδόσεις : ΠΟΛΙΣ

ΜΠΕΡΛΙΝ

«γιατί, γιατί στον διάολο να προσφέρουμε με τόση γενναιοδωρία άλλοθι σε μια κοινωνία που ισχυρίζεται πως έχει καταλάβει, ενώ φουντώνει η άποψη ότι πάνε αυτά πέρασαν, κουραστήκαμε να μας θυμίζουν συνέχεια το παρελθόν,…εμείς δεν είχαμε ιδέα, αυτό ήταν μια ανωμαλία που την άφησαν οι προηγούμενοι να συμβεί κι εμείς τώρα είμαστε δυνατοί, είμαστε παραγωγικοί, ….είμαστε περήφανοι και θέλουμε να βγούμε προς τα έξω, αρκετά καταπιεστήκαμε, ήρθε η ώρα να γιορτάσουμε ξανά, μπορεί να μην έχουμε εθνικές εορτές, έχουμε όμως πια την επανένωση.»

ΟΙ ΜΗΤΕΡΕΣ

‘Όλα τα μεγάλα μυστικά έχουν μια ιδιαίτερη γεύση προτού τα μαρτυρήσεις και, αν είχαμε μπει στον κόπο να το γυρίσουμε λίγο αυτό το μυστικό μέσα στο στόμα μας, μπορεί και να προσέχαμε πως ήταν πικρό, σαν να μην είχε ωριμάσει ακόμη, σαν να το’χαμε βγάλει πρόωρα στο φως, σαν να το ‘χαμε κλέψει και διαδώσει πριν της ώρας του.’