ΔΕΝ ΚΑΤΟΙΚΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΡΟΠΟ

Μια ωδή στη σχετικότητα των σταθερών απόψεων για τον τρόπο με τον οποίο πορεύεται ο καθένας και την ακαμψία των πεπρωμένων μας, ένας ύμνος σ’ αυτούς που δεν αναλώνονται σε παιχνίδια εξουσίας, ένα είδος χρονικού μιας μικροσκοπικής ζωής που είχε για μόνο οδηγό της την αγάπη.