ΜΙΚΡΕΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΕΣ, MURATTI/ένας αποχαιρετισμός

Ο Χρήστος Αστερίου στο βιβλίο ‘Μικρές αυτοκρατορίες, Muratti / Ένας αποχαιρετισμός’, ερευνά, φαντάζεται και αναπλάθει με τρόπο λιτό, στοχαστικό χωρίς συναισθηματισμό και  νοσταλγία, μια συναρπαστική ιστορία για όσα σκεπάζει ο πανδαμάτωρ χρόνος και για το εφήμερο των ανθρώπινων δημιουργημάτων. Ένα υβριδικό αφήγημα στο οποίο η έρευνα και η ιστορία συναντιούνται με τη λογοτεχνία με τρόπο μοναδικό.

ΠΩΣ ΣΥΛΛΟΓΑΤΑΙ Ο ΡΗΓΑΣ

Μέσα από νέα ευρήματα, επιχειρείται να ερμηνευτεί η δυσανεξία της επίσημης συντηρητικής ιστοριογραφίας απέναντι στην προσωπικότητα, τη δράση και το έργο του Ρήγα.

Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

Ο συγγραφέας αντιμετωπίζει με κριτική ματιά την κοινωνία των ορεινών χωριών του Ρεθύμνου κατά τη δεκαετία του ’50, μια κοινωνία κλειστή, μητριαρχική με αυστηρούς ηθικούς κανόνες που όμως παραβιάζονται ανενδοίαστα όταν το επιβάλλει το προσωπικό συμφέρον,  μια κοινωνία που δεν ακολουθεί την εποχή της και εύκολα στιγματίζει τον ψυχικά άρρωστο και την οικογένειά του.

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ

Ο Κυθρεώτης μέσα από ένα δοκίμιο για το δικηγορικό επάγγελμα, το οποίο λόγω των σπουδών του και των επαγγελματικών δραστηριοτήτων του γνωρίζει σε βάθος, και χρησιμοποιώντας ως όργανο τον ήρωά του παραθέτει και μοιράζεται με τον αναγνώστη μια σειρά από μικρές και μεγάλες αλήθειες, σκέψεις, συμπεράσματα, απόψεις ή και ιδέες για τη ζωή και την επιλογή του τρόπου να τη ζήσεις.

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΟΥ (ΔΕΝ) ΕΙΠΑ ΣΤΟΝ ΨΥΧΟΛΟΓΟ ΜΟΥ

Βιβλίο που αφιερώνεται σ’όλους τους αδιέξοδους ανθρώπους της ζωής της συγγραφέως, είναι η συλλογή διηγημάτων της Τατιάνας Κίρχοφ που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις ΠΟΛΙΣ με τον τίτλο ‘Ιστορίες που (δεν) είπα στον ψυχολόγο μου’.

HORTUS CONCLUSUS

‘Και με το φως των σελίδων,  των λόγων, των εικόνων, των μυρωδιών, των γεύσεων και των καθημερινών ελάχιστων πράξεων, όλα επανήλθαν.’

Δέντρα, πολλά δέντρα

Η Ρούλα Γεωργακοπούλου θέλει, μ’ αυτή την εξομολόγηση, να τακτοποιήσει τους λογαριασμούς της με την ιστορία της. Θέλει να βάλει τα πράγματα στη θέση τους και να ξεκινήσει για το υπόλοιπο του βίου της ξαλαφρωμένη. Και το επιχειρεί χωρίς μελοδραματισμούς, με την ειλικρίνεια και το χιούμορ που χαρακτηρίζει τη γραφή της.

ΟΙ ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Ίσως αυτή η Κυριακή βοηθά τον αναγνώστη να φέρει στο νου του τις «προσωπικές» του Κυριακές το καλοκαίρι. Κυριακές που κουβαλούσαν προσδοκίες και απογοητεύσεις. Κυριακές ραθυμίας από τα παιδικά χρόνια αλλά και Κυριακές ξεκούρασης ή μοναξιάς στην ενήλικη ζωή.